اصل کار رله الکترومغناطیسی

رله الکترومغناطیسی یکی از قدیمی ترین انواع رله و رایج ترین نوع رله موجود در بازار است. رله الکترومغناطیسی از هفت جزء تشکیل شده است: سیم پیچ الکترومغناطیسی، هسته آهنی، آرمیچر، کنتاکت، فنر برگشتی، براکت و پین.
بنابراین رله الکترومغناطیسی چگونه کار می کند؟
در واقع، اصل کار رله الکترومغناطیسی عمدتاً به اصل القای الکترومغناطیسی بستگی دارد. هنگامی که جریان بر روی سیم پیچ اثر می کند، سیم پیچ یک میدان مغناطیسی ایجاد می کند و هسته آهنی زیر سیم پیچ برای تولید نیروی مغناطیسی مغناطیسی می شود، بنابراین آرمیچر تحت اثر گرانش الکترومغناطیسی به هسته آهنی جذب می شود. در این زمان، آرمیچر میله نگهدارنده را می راند تا فنر برگ را از بین ببرد و در نتیجه دو کنتاکت معمولاً بسته را قطع می کند. هنگامی که جریان سیم پیچ رله قطع می شود، هسته آهنی مغناطیس خود را از دست می دهد، آرمیچر تحت تاثیر فنر برگ به حالت اولیه باز می گردد و کنتاکت ها دوباره بسته می شوند. سه نوع کنتاکت رله به شرح زیر وجود دارد:
اولین تماس یک کنتاکت استاتیک است که در حالت رسانایی در زمانی که سیم پیچ رله انرژی ندارد، به نام کنتاکت معمولی بسته است که با حرف H نشان داده می شود.
نوع دوم یک کنتاکت استاتیک در حالت باز است که به آن کنتاکت معمولی باز گفته می شود که با حرف D: نشان داده می شود.
آخرین مورد این است که کنتاکت متحرک و کنتاکت استاتیک به طور معمول بسته هستند و در همان زمان معمولاً با کنتاکت استاتیک باز می شوند و فرم تماس سوئیچ را تشکیل می دهند که با حروف نشان داده می شود. هنگامی که سیم پیچ برق می گیرد، کنتاکت معمولی بسته از طریق حالت بسته دوباره باز می شود، بنابراین به آن کنتاکت شکست دینامیکی نیز می گویند و کنتاکت معمولی باز را کنتاکت بسته شدن دینامیک می نامند. مخاطبین سوئیچ و رله ها می توانند OR داشته باشند.
چندین (گروه) به طور معمول نقاط باز، مخاطبین معمولا بسته و مخاطبین انتقال مربوطه.