چرا دیود را روی سیم پیچ رله قرار می دهیم؟ راهنمای کامل حفاظت از Flyback

مدارهای ذخیره مولفه کوچک

این سناریو را تصویر کنید شما در حال انجام کارهای نهایی در پروژه الکترونیک خود هستید. یک آردوینو یک موتور 12 ولت، چراغ ها یا شیر برقی را از طریق یک رله کنترل می کند. کد به خوبی آپلود می شود. تمام اتصالات را بررسی کنید. همه چیز مانند یک طلسم عمل می کند.

سپس مشکلات شروع می شود. میکروکنترلر شما به طور تصادفی شروع به تنظیم مجدد می کند. بدتر از آن، پین GPIO که رله را کنترل می کند به طور کامل می میرد.

این وضعیت ناامید کننده همیشه اتفاق می افتد. مقصر؟ یک دیود گمشده - یک جزء کوچک و ارزان قیمت.

در اینجا دلیلی برای قرار دادن دیود روی سیم پیچ رله آمده است. مدار کنترل شما را در برابر یک افزایش ولتاژ مخرب به نام EMF برگشتی یا ضربه القایی محافظت می کند. بدون این حفاظت، قطعات حساس مانند ترانزیستورها و میکروکنترلرها با آسیب جدی مواجه می شوند.

این دیود با نام های مختلفی وجود دارد: دیود فلای بک، دیود اسنابر یا دیود چرخ آزاد. هزینه آن چند سکه است اما بیمه ضروری در برابر خرابی مدار را فراهم می کند. بیایید بررسی کنیم که دقیقاً چرا این اتفاق می افتد و چگونه این راه حل ساده را به درستی پیاده سازی کنیم.

فیزیک EMF پشت

درک مشکل به ما کمک می کند تا راه حل را درک کنیم. این خطر از ماهیت اساسی سیم پیچ رله به عنوان یک سلف ناشی می شود.

سیم پیچ رله چگونه کار می کند

یک سیم پیچ رله در اصل یک سلف است. سیم پیچ شده در یک سیم پیچ محکم، وقتی جریان از آن عبور می کند، میدان مغناطیسی قوی ایجاد می کند. این میدان مغناطیسی به صورت مکانیکی کلید رله را عمل می کند.

یک سلف مانند یک فلایویل سنگین را در نظر بگیرید. برای چرخیدن نیاز به تلاش است، اما زمانی که حرکت کند، شتاب دارد و می‌خواهد به راه خود ادامه دهد. یک سلف در برابر هرگونه تغییر در جریان جریان مقاومت می کند.

هنگامی که به سیم پیچ رله ولتاژ می دهید، جریان شروع به جریان می کند. یک میدان مغناطیسی در اطراف سیم پیچ ایجاد می شود. سلف انرژی را در این میدان مغناطیسی ذخیره می کند، درست مانند چرخ طیار که انرژی جنبشی را ذخیره می کند.

وقتی برق را قطع می کنید

لحظه حساس زمانی فرا می رسد که رله را خاموش می کنید. شما این کار را با قطع جریان به سیم پیچ انجام می دهید، معمولاً از ترانزیستور برای باز کردن مسیر مدار به زمین استفاده می کنید.

از دیدگاه سلف، جریان تقریباً بلافاصله از مقدار ثابت خود به صفر می رسد. از آنجایی که یک سلف با تغییرات جریان مقابله می کند، هر کاری برای حفظ جریان جریان انجام می دهد. انرژی ذخیره شده در میدان مغناطیسی در حال فروپاشی باید به جایی برود.

این فروپاشی میدان مغناطیسی سریع ولتاژ جدیدی را در سراسر سیم پیچ القا می کند. طبق قانون لنز، این ولتاژ القایی دارای قطبیت مخالف با ولتاژ اصلی تغذیه است. بزرگی آن به سرعت تغییر جریان بستگی دارد. از آنجایی که تغییر تقریباً بلافاصله اتفاق می افتد، ولتاژ القایی می تواند بسیار زیاد باشد.

حتی از منبع تغذیه 5 ولت یا 12 ولت، این EMF پشتی به راحتی به صدها یا هزاران ولت می رسد. کوتاه اما فوق العاده مخرب است.

قیاس "چکش آب" را در نظر بگیرید. تصور کنید-آب با فشار بالا از طریق یک لوله طولانی و سنگین جریان دارد. اگر یک سوپاپ را در انتها ببندید، حرکت آب جایی برای رفتن ندارد. با دریچه برخورد می کند و یک نوک فشار عظیم ایجاد می کند که کل سیستم لوله کشی را تکان می دهد. قطع جریان به یک سلف معادل الکتریکی این پدیده را ایجاد می کند.

تجسم افزایش ولتاژ

یک اسیلوسکوپ واضح ترین تصویر را از این رویداد ارائه می دهد. بیایید تصور کنیم که ارتباط بین سیم پیچ رله و ترانزیستور کنترل را بررسی کنیم.

در اینجا چیزی است که روی صفحه نمایش ظاهر می شود و مدارها را با و بدون دیود فلایبک مقایسه می کند.

نمودار 1: رلهروشن شدن

هنگامی که ترانزیستور روشن می شود، سیم پیچ را به زمین متصل می کند. ولتاژ در این نقطه از ولتاژ تغذیه (مانند 12 ولت) به نزدیک به 0 ولت کاهش می یابد. جریان از سیم پیچ شروع به جریان می کند و رله فعال می شود. این یک عملیات عادی و ایمن است.

نمودار 2: رلهخاموش کردن (بدون دیود)

هنگامی که ترانزیستور خاموش می شود، مسیر زمین را می شکند. ولتاژ در این نقطه از نظر تئوری باید به ولتاژ تغذیه ۱۲ ولت برگردد. در عوض، میدان مغناطیسی در حال فروپاشی، ولتاژ عظیمی با قطبیت مخالف را القا می کند.

اسیلوسکوپ یک سنبله منفی تیز و عمیق را نشان می دهد. ولتاژ در کلکتور ترانزیستور، که در 0 ولت بود، بسیار زیر زمین - به طور بالقوه به -100 ولت، -200 ولت یا بیشتر کاهش می یابد. این EMF برگشتی است، ضربه گیر القایی، و دشمن مدار شماست.

رام کردن سنبله

اکنون که مشکل را تجسم کردیم، اجازه دهید راه حل را معرفی کنیم: دیود فلایبک. این جزء ساده پاسخی زیبا به انرژی مخرب EMF پشتیبان ارائه می دهد.

دیود فلای بک

یک دیود مانند یک خیابان یک طرفه برای برق عمل می کند. این اجازه می دهد تا جریان به راحتی در یک جهت (از آند به کاتد) جریان یابد، اما آن را تقریباً به طور کامل در جهت معکوس مسدود می کند.

در این برنامه، دیود چندین نام دارد که عملکرد آن را توصیف می کند: دیود فلایبک، دیود اسنابر، دیود چرخ آزاد یا دیود سرکوب. همه آنها به یک مؤلفه اشاره می کنند که هدف یکسانی را دنبال می کند.

دیود به صورت موازی با سیم پیچ رله متصل می شود. جهت گیری آن برای عملکرد صحیح و ایمن مدار کاملاً حیاتی است.

ایجاد یک مسیر امن

نبوغ دیود فلای بک در رفتار آن در هر دو حالت "روشن" و "خاموش" رله نهفته است. بیایید دو سناریو را بررسی کنیم.

سناریو 1:رلهروشن

هنگامی که مدار شما رله را فعال می کند، جریان از منبع تغذیه مثبت، از طریق سیم پیچ رله و از طریق ترانزیستور کنترل به زمین می گذرد.

دیود فلای بک در سراسر سیم پیچ وصل می شود، اما برعکس. کاتد آن (انتهای راه راه) به منبع مثبت و آند آن به سمت ترانزیستور متصل می شود. در این حالت، دیود معکوس-بایاس است. مانند یک دریچه بسته عمل می کند و جریان جریان را مسدود می کند. اساساً برای مدار نامرئی است و رله به طور معمول کار می کند.

سناریو 2:رلهخاموش

اینجا جایی است که جادو اتفاق می افتد. ترانزیستور خاموش می شود و مسیر جریان اولیه را قطع می کند. میدان مغناطیسی سیم پیچ شروع به فروپاشی می کند و ولتاژ EMF پشتی بزرگی را القا می کند.

بدون دیود، این ولتاژ در اتصال ترانزیستور ایجاد می شود و باعث ایجاد یک سنبله منفی بزرگ می شود. با این حال، با وجود دیود، این ولتاژ القایی مسیر جدیدی پیدا می کند.

افزایش ولتاژ منفی در سمت ترانزیستور، آند دیود را منفی تر از کاتد آن می کند. این دیود را فوراً به جلو-بایاس می‌کند و آن را مانند یک کلید بسته عمل می‌کند. این یک حلقه کوچک و بسته ایجاد می کند: از یک انتهای سیم پیچ، از طریق دیود، و به انتهای سیم پیچ دیگر.

جریانی که سلف به شدت سعی در حفظ آن دارد، اکنون می تواند از طریق این حلقه به گردش درآید یا "چرخ آزاد". انرژی ذخیره شده در میدان مغناطیسی به طور ایمن به عنوان گرما در مقاومت داخلی دیود و سیم پیچ پخش می شود.

این فرآیند ولتاژ را به سطح ایمن می‌بندد. به جای افزایش صدها ولت منفی، ولتاژ در ترانزیستور اکنون به حدود -0.7 ولت - افت ولتاژ پیشروی یک دیود سیلیکونی استاندارد، می رسد. هر ترانزیستور یا میکروکنترلر کنترلی می تواند به راحتی این سطح را کنترل کند.

هزینه بالای حذف

اگر این مرحله را رد کنید چه اتفاقی می افتد؟ عواقب آن موضوع «اگر» نیست، بلکه «زمان» است. آنها از مشکلات متناوب خسته کننده تا آسیب دائمی فاجعه بار متغیر هستند. درک اینکه چگونه تئوری EMF به شکست‌های واقعی{2}}در جهان تبدیل می‌شود، بر ضرورت این مؤلفه تأکید می‌کند.

ترانزیستورهای سرخ شده و ماسفت

عنصر سوئیچینگ - چه ترانزیستور اتصال دوقطبی (BJT) چه فلزی-فیلد نیمه هادی-ترانزیستور اثر (MOSFET) - معمولاً اولین ضربه را می‌زند.

هر ترانزیستور دارای حداکثر ولتاژ شکست مشخصی است. برای BJT ها، این اغلب ولتاژ جمع کننده-امیتر (Vceo) است. برای ماسفت ها، ولتاژ منبع تخلیه-(Vds) است. هنگامی که ولتاژ در این پایانه ها از حداکثر امتیاز بیشتر شود، ترانزیستور آسیب دائمی می بیند.

میخ‌های EMF پشتی از سیم‌پیچ‌های رله محافظت‌نشده، حتی برای ترانزیستورهای قوی، به راحتی از این امتیازها فراتر می‌روند. یک رله 12 ولتی می تواند سنبله هایی بیش از 100 ولت ایجاد کند، در حالی که یک ترانزیستور معمولی BC547 ممکن است فقط دارای رتبه 45 ولت Vceo باشد.

هنگامی که ولتاژ شکست بیش از حد شود، ترانزیستورها به دو روش متداول از کار می افتند. آنها ممکن است "کوتاه" شکست بخورند و یک اتصال دائمی ایجاد کنند. رله شما برای همیشه روشن می ماند. یا ممکن است "باز" ​​شکست بخورند، و اتصال برای همیشه قطع شود. اکنون رله شما دیگر هرگز روشن نمی شود.

میکروکنترلر "قاتل خاموش"

برای علاقمندان و مهندسانی که از Arduino، Raspberry Pi، ESP32 یا سایر میکروکنترلرها استفاده می کنند، این خطر تشدید می شود. ما بارها این را در انجمن های پشتیبانی و در پروژه های اولیه دیده ایم: همه چیز برای چند دوره کار می کند، سپس شروع به رفتار نامنظم می کند. مقصر اغلب یک دیود فلایبک گم شده است.

آسیب می تواند ظریف و برای اشکال زدایی دیوانه کننده باشد.

تنظیم مجدد تصادفی: افزایش شدید ولتاژ باعث ایجاد انفجارهای انرژی الکترومغناطیسی می شود. اینها از طریق خطوط برق مشترک و زمین منتشر می شوند و به پین ​​Vcc میکروکنترلر می رسند. این می‌تواند باعث افت یا جهش لحظه‌ای ولتاژ شود، مدارهای تشخیص قهوه‌ای-خروجی و ریست‌های خود به خودی ایجاد کند. پروژه شما بدون هیچ دلیل مشخصی راه اندازی مجدد می شود.

پین های Dead GPIO: این مستقیم ترین و مخرب ترین شکست است. نوک های ولتاژ منفی می توانند به پین ​​GPIO برگردند که ترانزیستور کنترل را هدایت می کند. در حالی که پین‌های GPIO دارای دیودهای محافظ داخلی هستند، اما برای رویدادهای تخلیه الکترواستاتیک کوچک طراحی شده‌اند، نه انرژی پایدار از سیم‌پیچ‌های القایی. EMF پشتی می تواند این دیودهای داخلی و منطق پین را تحت الشعاع قرار داده و از بین ببرد و آنها را برای همیشه بی فایده کند.

خطاهای خواندن ADC: نویز الکتریکی ناشی از سنبله ها به مدار درایور رله محدود نمی شود. به صورت تداخل الکترومغناطیسی (EMI) تابش می کند و سیگنال های آنالوگ حساس را خراب می کند. ممکن است متوجه شوید که هر کلید رله-خاموش، خوانش مبدل آنالوگ به{{4}دیجیتال (ADC) شما را پر سر و صدا و غیر قابل اعتماد می کند.

ناپایداری عمومی: نتیجه کلی اساساً مدار غیرقابل اعتماد است. ممکن است روی میز شما کار کند اما در میدان شکست بخورد. ممکن است ده دقیقه کار کند، سپس خراب شود. اشکال زدایی این مسائل می تواند ساعت ها یا روزها طول بکشد، همه اینها به دلیل هزینه کمتر از یک دلار است.

نویز و تداخل سیستم

مشکل فراتر از اجزای مستقیم متصل است. پالس های تیز- ولتاژ بالا از EMF پشتی منابع EMI بسیار قوی هستند.

این نویز الکتریکی می تواند به ردهای PCB مجاور متصل شود، با اتوبوس های ارتباطی مانند I2C یا SPI تداخل ایجاد کند و سایر عملیات مدار حساس را مختل کند. این می تواند باعث اشکالات منطقی دیجیتال، نویز تقویت کننده صدا و ناپایداری تنظیم کننده منبع تغذیه شود. سیستم‌های طراحی‌شده خوب، سیستم‌های بی‌صدا هستند و رله‌های محافظت‌نشده از جمله بلندترین منابع نویز هستند که می‌توانید معرفی کنید.

راهنمای عملی قرار دادن دیود

درک نظریه یک چیز است. اجرای صحیح دیگری است. این راهنمای عملی تضمین می کند که هر بار دیود مناسب برای سیم پیچ رله خود را قرار داده و انتخاب کنید و از اشتباهات رایج و خطرناک اجتناب کنید.

قانون طلایی جهت گیری

مهم ترین جنبه استفاده از دیود فلای بک جهت گیری آن است. عقب انداختن آن نه تنها بی اثر است - بلکه خطرناک است.

قانون ساده است: کاتد (انتهای مشخص شده با نوار یا نوار) ​​همیشه باید به طرف مثبت منبع تغذیه سیم پیچ رله متصل شود. آند (انتهای بدون علامت) به سمت منفی سیم پیچ (سمت سوئیچ شده، معمولاً به کلکتور یا تخلیه ترانزیستور متصل می شود) وصل می شود.

بیایید این را با سناریوهای «این را انجام بده / نه این» را برای رله‌ای که با +12V تغذیه می‌شود و توسط یک ترانزیستور NPN سوئیچ می‌شود، تجسم کنیم.

نصب صحیح:

+12منبع V به یک طرف سیم پیچ رله متصل می شود

طرف دیگر سیم پیچ به کلکتور ترانزیستور NPN متصل می شود

دیود فلای بک در دو پایانه سیم پیچ رله قرار می گیرد

انتهای راه راه (کاتد) به +12سمت سیم پیچ V متصل می شود

انتهای غیر راه راه (آند) به ترانزیستور-سمت سیم پیچ جمع کننده متصل می شود

نصب نادرست و خطرناک:

نصب دیود به عقب - با آند (انتهای غیر{1}}راه راه) متصل به +12V و کاتد (انتهای راه راه) متصل به ترانزیستور - یک اتصال کوتاه مستقیم ایجاد می کند.

هنگامی که ترانزیستور برای فعال کردن رله روشن می شود، کاتد دیود را به زمین متصل می کند. از آنجایی که آند روی +12V قرار می‌گیرد، دیود به سمت جلو-بایاس می‌شود و به اندازه‌ای که منبع تغذیه می‌تواند جریان را هدایت کند. این کار فوراً دیود را از بین می برد، احتمالاً ترانزیستور کنترل را از بین می برد و می تواند به منبع تغذیه شما آسیب برساند یا باعث آتش سوزی شود.

همیشه قبل از اعمال برق، جهت گیری دیود را دوبار-بررسی کنید. نوار به سمت عرضه مثبت می رود.

انتخاب دیود مناسب

در حالی که توصیه های رایج می گوید "فقط از یک 1N4001 استفاده کنید"، یک رویکرد حرفه ای تر شامل انتخاب دیودها بر اساس نیازهای مدار خاص است. در اینجا معیارهای کلیدی برای در نظر گرفتن وجود دارد.

معیار 1: ولتاژ معکوس (V_R)

حداکثر ولتاژ معکوس دیود (V_R یا V_RRM) حداکثر ولتاژی است که می‌تواند هنگام بایاس معکوس مسدود کند. در مدار ما، زمانی که رله روشن است، این اتفاق می افتد. ولتاژ روی دیود به سادگی با ولتاژ تغذیه سیم پیچ رله برابر است. بنابراین، V_R دیود باید از ولتاژ تغذیه سیم پیچ شما بیشتر باشد. یک قانون کلی خوب: V_R را حداقل دو برابر ولتاژ منبع تغذیه انتخاب کنید تا حاشیه ایمن داشته باشید. برای رله 12 ولت، یک دیود با 50 ولت V_R (مانند 1N4001) کاملاً کار می کند. برای یک رله 24 ولت، 50 ولت آن را نزدیک می کند. 100 ولت (مانند 1N4002) ایمن تر خواهد بود.

معیار 2: جریان رو به جلو (I_F)

میانگین امتیاز جریان رو به جلو دیود (I_F) باید برابر یا بیشتر از جریان پیوسته کشیده شده توسط سیم پیچ رله باشد. هنگام چرخش آزاد، جریان عبوری از دیود برابر با جریانی است که از سیم پیچ عبور می کند. جریان سیم پیچ را در برگه اطلاعات آن پیدا کنید، یا با استفاده از قانون اهم (جریان=ولتاژ / مقاومت سیم پیچ) محاسبه کنید. بیشتر رله‌های سیگنال و قدرت کوچک به خوبی زیر 1A می‌کشند، بنابراین دیودهای استاندارد 1A مانند هر سری 1N400x معمولاً کافی هستند.

معیار 3: سرعت سوئیچینگ (t_rr)

این پیشرفته تر اما مهم است. زمان بازیابی معکوس (t_rr) مدت زمانی است که دیود "خاموش" شده و دوباره جریان را مسدود می کند. برای برنامه های روشن/خاموش ساده که رله ها به ندرت سوئیچ می شوند (مانند هر چند ثانیه یک بار)، سرعت دیود بازیابی استاندارد مشکلی نیست.

با این حال، اگر سیم‌پیچ رله را با سیگنال‌های پالس-مدولاسیون عرض (PWM) - احتمالاً کنترل سرعت موتور DC یا قدرت عنصر گرمایش - هدایت می‌کنید، رله صدها یا هزاران بار در ثانیه سوئیچ می‌شود. در این سناریو، دیودهای استاندارد ممکن است آنقدر کند باشند که نتوانند به طور موثری ولتاژ را در فرکانس‌های بالا محکم کنند.

برای کاربردهای PWM، باید از بازیابی سریع یا بهتر است از دیودهای شاتکی استفاده کنید. اینها زمان بازیابی معکوس بسیار کمتری دارند و برای سوئیچینگ فرکانس بالا- طراحی شده اند.

این جدول راهنمای انتخاب واضحی را ارائه می دهد:

برای اکثر پروژه‌های سرگرم‌کننده که شامل کنترل روشن/خاموش ساده رله‌های 5 ولت یا 12 ولت هستند، 1N4007 یک انتخاب عالی، بیش از{4}}مشخص شده و به آسانی در دسترس است. برای هر کنترل PWM، دیودهای شاتکی مانند 1N5817 (تا 20 ولت) یا 1N5819 (تا 40 ولت) گزینه های برتر هستند.

سناریوهای حفاظت پیشرفته

در حالی که دیودهای استاندارد 95 درصد از کاربردهای رله DC را حل می کنند، سناریوها و اجزای دیگر ارزش دانستن دارند. این درک جامع تری از سرکوب ولتاژ گذرا را نشان می دهد.

جابجایی رله های AC

درک این نکته ضروری است که دیودهای ساده برای رله های با سیم پیچ AC کار نمی کنند. قرار دادن یک دیود روی سیم پیچ AC باعث می شود که در یک نیم چرخه AC هدایت شود و یک اتصال کوتاه ایجاد کند که دیود و احتمالاً مدار را از بین می برد.

روش صحیح سرکوب EMF برگشتی در سیم پیچ های AC از قطعات طراحی شده برای ولتاژ دوقطبی استفاده می کند. دو راه حل رایج عبارتند از:

شبکه RC Snubber: این شامل یک مقاومت و خازن است که به صورت سری به هم متصل شده اند و به موازات سیم پیچ AC قرار می گیرند. انرژی اسپک با فرکانس بالا-را جذب می‌کند.

واریستور اکسید فلز (MOV): یک MOV یک مقاومت وابسته به ولتاژ-است. در ولتاژ کاری معمولی، مقاومت آن بسیار بالاست. هنگامی که افزایش ولتاژ رخ می دهد، مقاومت به طور چشمگیری کاهش می یابد و انرژی گذرا را از بقیه مدار دور می کند. مستقیماً به موازات سیم پیچ AC قرار می گیرد.

هرگز از دیودهای فلای بک استاندارد روی رله های AC استفاده نکنید.

دیودهای Zener و TVS

برای برخی از کاربردهای DC با کارایی بالا، دیودهای تک فلایبک ممکن است یک اشکال کوچک داشته باشند: آنها می توانند اندکی انرژی دهی{1}}رله و زمان باز شدن را افزایش دهند. این به این دلیل اتفاق می‌افتد که جریان چرخش آزاد نسبتاً کند می‌افتد.

در برنامه‌هایی که سریع‌ترین زمان خاموش کردن رله ممکن است- حیاتی باشد، می‌توان از دو گزینه استفاده کرد:

دیود زنر: دیود زنر را می توان به صورت سری با دیود فلای بک استاندارد قرار داد. دیودهای زنر به ولتاژ گیره اجازه می دهند تا به سطوح بالاتر، اما همچنان ایمن (مانند 24 ولت برای سیستم های 12 ولت) افزایش یابد. این ولتاژ سیم پیچ بالاتر باعث می شود که جریان (و میدان مغناطیسی) خیلی سریعتر از بین برود و در نتیجه زمان انتشار رله سریعتر شود.

دیود سرکوب ولتاژ گذرا (TVS): دیودهای TVS مانند دو دیود زنر هستند که پشت سر قرار می‌گیرند-به{{1}، که به طور خاص برای جذب نوک ولتاژ گذرا طراحی شده‌اند. دیودهای یک طرفه TVS می توانند جایگزین دیودهای فلای بک شوند. آنها زمان پاسخ بسیار سریع و قابلیت جذب انرژی قوی را ارائه می دهند، اما معمولاً هزینه بیشتری نسبت به دیودهای استاندارد دارند.

برای اکثر پروژه‌ها، این جایگزین‌ها غیرضروری هستند، اما ابزارهای ارزشمندی برای مهندسانی هستند که سیستم‌های-سرعت{{1} و قابلیت اطمینان بالا را طراحی می‌کنند.

نتیجه گیری: یک جزء کوچک

ما با بررسی خطر پنهان در هر سیم پیچ رله شروع کردیم: EMF پشتی قدرتمندی که هنگام قطع برق تولید می شود. این افزایش ولتاژ، ناشی از فروپاشی میدان‌های مغناطیسی، بی‌صدا ترانزیستورها، میکروکنترلرها و پایداری کلی سیستم را از بین می‌برد.

راه حل به همان اندازه که ساده است زیبا است: یک دیود فلایبک که به موازات سیم پیچ قرار گرفته است. این جزء کوچک مسیری امن برای اتلاف انرژی القایی فراهم می‌کند، نوک ولتاژ را می‌بندد و کل مدار کنترل را از آسیب محافظت می‌کند.

ما عواقب شدید حذف این دیود را آموخته ایم، از اجزای سرخ شده تا بازنشانی های تصادفی دیوانه کننده. ما همچنین یک راهنمای پیاده سازی عملی بدون اشتباه- ایجاد کرده ایم.

قانون طلایی را به خاطر بسپارید: نوار دیود همیشه به سمت مثبت منبع تغذیه سیم پیچ وصل می شود.

افزودن دیود فلای بک یک تغییر اختیاری یا تکنیک پیشرفته نیست. این یک بهترین روش-بنیادی و غیرقابل مذاکره است. این دیود کوچک با چند سنت هزینه، آرامش زیادی را برای هر پروژه الکترونیکی که بارهای القایی را تغییر می دهد، تضمین می کند.

همچنین ببینید

رله زمانی چیست؟ تعریف، کار و استفاده

چگونه کلید زمان بندی نور خود را برای برنامه های روزانه برنامه ریزی کنیم

چرا رله 12 ولت من وزوز می کند؟ راهنمای کامل عیب یابی 2025

اجزای ایمنی الکتریکی ایستگاه های شارژ وسایل نقلیه الکتریکی