تفاوت بین رله های حالت جامد و رله های دیگر

مقایسه بین رله‌های سنتی و رله‌های حالت جامد، از آنجایی که انواع مختلفی وجود دارد، در زیر مقایسه‌ای بین رله‌های الکترومغناطیسی و رله‌های حالت جامد برای نشان دادن تفاوت‌های آنها ارائه شده است:
1. تفاوت ساختاری: تفاوت زیادی در ساختار بین این دو وجود دارد. رله الکترومغناطیسی با استفاده از نیروی مکش تولید شده توسط مدار در مدار ورودی بین هسته الکترومغناطیسی و آرمیچر کار می کند. اجزای الکترونیکی رله جامد به سادگی وظایف خود را بدون اجزای متحرک مکانیکی انجام می دهند و ورودی و خروجی ایزوله می شوند.
2. تفاوت در روش کار: رله های الکترومغناطیسی از اصل القای الکترومغناطیسی برای کنترل روشن و خاموش شدن مدار از طریق قدرت آهنرباهای الکترومغناطیسی استفاده می کنند. بنابراین، هنگامی که از DC برای اتصال سیم پیچ استفاده می شود، مخاطبین می توانند با DC ارتباط برقرار کنند. رله های حالت جامد به قدرت دستگاه های نیمه هادی و قطعات الکترونیکی متکی هستند. ویژگی های الکتریکی، مغناطیسی و نوری برای تکمیل عملکردهای جداسازی و سوئیچینگ رله استفاده می شود. بنابراین، آن را به نوع DC ورودی-خروجی AC، نوع خروجی ورودی-خروجی DC، نوع خروجی ورودی AC و نوع خروجی ورودی-DC AC تقسیم می‌شود.
3. تفاوت در وضعیت کار: رله الکترومغناطیسی از اثر مکش ایجاد شده بین آرمیچرها برای باز و بسته کردن مدار استفاده می کند. بنابراین، واکنش عمل کند، پر سر و صدا و عمر محدود است. رله حالت جامد به سرعت پاسخ می دهد، بدون صدا کار می کند و عمر طولانی دارد.
4. رله های الکترومغناطیسی عموماً از نظر تأثیر بر عواملی مانند دما، رطوبت، فشار اتمسفر (ارتفاع)، آلودگی شن و غبار، گازهای شیمیایی و تداخل الکترومغناطیسی نسبت به رله های حالت جامد پایین تر هستند.
5. تفاوت در عملکرد الکتریکی: در مقایسه با رله های الکترومغناطیسی و رله های حالت جامد، اولی روش رانندگی ساده ای دارد، اما انرژی زیادی در هر درایو مصرف می کند. اگرچه اقدامات جداسازی بسیار خوب است، اما تحمل اضافه بار کوتاه مدت خوبی دارد و می تواند جریان های بزرگ را کنترل کند، اما در کاربردهای پرقدرت به اندازه دومی پایدار نیست و در مواقعی که لازم است مدارها را با اقدامات پیچیده کنترل کنید، سرویس عمر بسیار کمتر از دومی خواهد بود.